ipek

Ey ebedîn; edebî gözyaşı mısralarımSoluğumun isyankâr hırıltıları mabed taşlarımİki pınarım bir deryaya akarımEy gönül sarayına, beni padişah eyleyen Hakân’ımTebaa’nın huzurunda Kadı’ya adımı çığırtan Hükümdâr’ım. Ulvîlik makâmından el alan yegâne yekpârem Sultan’ımOkyanusları göklere atfeden cânımın içre cânım Hân’ımAşkın nârı sönmüştür uğradıysa… Continue reading

Parmağından yere damlayan kanVe yok olur nefret ile kin o an!Ey saçları alevden koca adam bağır bana:“Zehrini soluyorum, oklarınla vuruluyorum; küllerimle yan!” Hengamede kıyamet kopuyor ve melekler arştan yere iniyorO da ne? Bir kut, adamı buluyorGözlerini al iblislere döndürüyor. Şimdi… Continue reading