Zamanlardan biri ama hangi biri

Bir hakikat var zamanın ortasında

Belki bilinmez bir sonda ve ulaşılıyor sonunda

Ya da beynim bir oyun içinde

Benimle dalga geçiyor gibi adeta

Hiç bir lisanı anlamadığım

Her bir insanı tanıdığım

Gözlerden ilimi anladığım 

Sözleri duymadığım bir zaman

Sağırım.

Sanırım. 

Başımın üstündeki sınırı bilmediğim

Bastığım zemini hissetmediğim

Kendi suretimi görmediğim

Bir zaman, bu zaman

Âmayım.

Sanırım.

Solucan ve yılan kadim dostlarım

Geldiğime geri vardığım

Bir çığlık avazı attığım

Düz dağların altındayım

Sanırım.

Bu et, bu beden bir ceset

Nedir karılmış harcım

Gözlerim kapanınca 

Nereye varacağım

Yaşam nefesini ben

Ne zaman soluyacağım?

Yeryüzünde mahzenler var

Mahzenlerin içinde mabetler

Ölüler için mezarlar var

Mezarların içinde diriler

Belki tekrar hayata dönecek

Tanrılar da belki bir gün ölecek.

Altı köşeli yıldızla geldim sana

Beş köşeli yıldızla geldim bana

Ters çevirince vardım ruhuma

İlim ve bilim iki avucumda

Bir dönsem sağıma

Tevhid bağırıyor imanıma

Bir dönsem soluma

Okyanus seriliyor ayağıma

Bir buz düştü dimağıma…

Ben de insanlaştım ve nefreti tattım

Yüceleri yücelten sevgiyi bıraktım

Hırs ve kibir salyası içinde kaldım

İnsanlaştıkça tanrımı uğurladım.

Şevk ve zevkin tadı ne baygın

Şu aciziyetime bakın!

Benim tarifsiz renkli kanım

Kıvamı sudan daha suya yakın

Oluk oluk akar içinden asrın

Gözyaşım toprağa değmesin sakın

Kıyameti hatırlatır ruhuma gazabın!

Ben buraya bunu yaşamaya geldim

Bu son hayatım benim

Yalanımla size hayat bahşettim

Doğrumla sizi alevlerde gezdirdim

Ben de bir okyanusta derviştim

Dervişin içinde su taneciği

Bazen bir evrendim

Bazen toprakta yabani ot

İşte böyle geldim, gökten indim

İşte böyle gittim, çekirdeğe erdim

Ben bu hamurumu da çok sevdim

Seccadem tabiatım oldu:

Bir Mahfuz idi tüm benliğim

Ve şimdi varlığım son buldu.