Sokaklar dolup taşmış insan yığını

Eyvah ki etrafım cesetlerle sarılı

Ne vicdan kalmış ne de merhamet

Tanrı alıyor benden kibirinin cevabını.

Ölüyor çocuklar benim devrimde

Eziliyor işçiler benim ülkemde

Sefa sürüyor vekiller evimde

Dinim de yok benim milletimde.

Aşktan, yârdan geçtim artık

İp boynumda ve benim sanık

Geçim derdinde bağrı yanık

Kalmadı ne metelik ne de katık.

Yazık oldu bizim çocuklara 

Ne bir kaldı aile hayali

Ne de bir çocuğun vebali

Gençliğimiz biçare yarınlara

Bağladık geleceği saraylara.

Alsan eline silahını 

Çıksan yurdun dağlarına

Kıydılar Gezmiş’lere Çayan’lara

Bolu Beyleri basar bağırlarına

Değmez bunların toprağına

Değişmez cahil mezopotamya.

09/09/2024